على رفيعى
248
تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى)
شده است . از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است : مهدى از فرزندان من است . نام او نام من و كنيهاش كنيهء من است . در صورت و سيرت شبيهترين مردان به من است . « 1 » در رواياتى ديگر به پارهاى از شمايل و ويژگىهاى جسمى يا اخلاقى آن حضرت تصريح شده است . « 2 » امير مؤمنان عليه السلام فرمود : او جوانى راست قامت است كه چهرهاى زيبا و مويى نيكو دارد كه بر شانههايش فرو ريخته و نورانيّت چهرهاش بر سياهى موهاى محاسن و سرش غلبه دارد . « 3 » امام رضا عليه السلام فرمود : نشانهء او ، داشتن سيماى جوانى در سنّ پيرى است . چندان كه بيننده او را چهل ساله يا كمتر مىپندارد و نيز از نشانههاى او اين است كه با گذشت زمان پير نمىشود تا زمانى كه اجلش فرا رسد . « 4 » او از مردم به آنان سزاوارتر ، از پدران و مادرانشان بر آنان مهربانتر و در برابر خداوند بزرگ از همه متواضعتر است . آنچه به مردم فرمان دهد ، خود پيش از ديگران بدان عمل مىكند و آنچه مردم را از آن بازمىدارد ، خود پيش از همگان از آن پرهيز مىكند . « 5 » امامت پيشواى دوازدهم در ماه ربيعالاوّل ، سال 260 در حالى كه كمتر از پنج سال از عمرش مىگذشت ، عهدهدار امامت شد . پيشوايى آن حضرت در شرايطى بحرانى آغاز گشت . حكمرانان عباسى به عنوان دشمنان بيرونى جبههء امامت ، تمام تلاش خود را براى نابودى اين جبهه به كار گرفته بودند . دشمن درونى نيز از درون كانون امامت در چهره
--> ( 1 ) - منتخبالاثر ، ص 182 . ( 2 ) - براى آگاهى از اين روايات ، رجوع كنيد به منتخبالاثر ، صص 141 ، 175 و 185 - 187 . ( 3 ) - الغيبة ، ص 281 ؛ ارشاد ، ص 363 . ( 4 ) - منتخب الاثر ، ص 285 . ( 5 ) - بحارالانوار ، ج 25 ، ص 117 .